Wim Haazen - ° te Antwerpen (Seefhoek) op 27 dec. 1945derde zoon van Lilly Janssens die niettegenstaande haar burgerlijke afkomst toch in de grote huwelijksboot ( 9 kinderen) stapt met loodgieter Willem Haazen uit de volksbuurt rond de kathedraal.

Deze mix van maatschappelijke invloeden biedt aan de latere schrijver-dichter en zeker eerder in zijn loopbaan als leraar in het technische en beroepsonderwijs de mogelijkheid om beide culturele geaardheden aan te voelen en ermee te werken.

De opleiding eerst in het lokale basisonderwijs en dan aan het St.-Lievenscollege te Antwerpen versterkt die dubbelwaardige gerichtheid, gevolgd door een training tot regent Nederlands-Engels-R.K.Godsdienst aan de VIIde Olympiadelaan in Wilrijk.

Dan volgt een boeiende en erg intensieve carrière in het K.A en K.T.A. van Brasschaat waar een volledige en vaste opdracht voor de volgende 34 jaar alle kansen biedt om een eigen systeem uit te bouwen, gericht op weinig institutioneel maar des te meer creatief, gemeenschaps- en persoonsgericht werken met jonge mensen tussen 12 en 18 jaar. Veel nadruk op verbale communicatie, grote nadruk op intensief leren omgaan met emoties en relaties zorgen onderhuids voor een massa impulsen en materiaal terwijl mettertijd de tweede laag van de schrijver-dichter naar de oppervlakte dringt via de eerste voorleesteksten, kort-verhalen en portretgedichten in functie van de dagdagelijkse lessen.

Wanneer bij het wisselen van de eeuw de ruimte van het opgelegde onderwijssysteem toch vrij plots te nauw wordt, kiest de inmiddels 55-jarige leraar voor een ommezwaai/ een doorstoot naar… schrijven van verhalen en gedichten en een tweede leven groeit uit tot een waardevol en boeiend bestaan dat vanuit alle verzamelde materialen geworden is tot wat je hierop volgend kan lezen en bekijken in Woord en Beeld.

‘ Wanneer ik omstreeks 1996 in contact kom met de Tai Chi-lessen van Eddy Present wordt ik in alle betekenissen van het woord sterk bewogen door de energetische aanpak van deze verfijnde Chinese sport, zeg maar levenshouding en lichaamsbeleving. Het sterk intuïtieve ‘buik-gevoel’ en de buitengewoon bewustzijnsverbreding vormen te samen met mijn natuurlijke welbespraaktheid en praktijkgerichte omgeving een solide basis voor de vermenging van proza en poëzie die zich tijdens de volgende jaren ten volle ontwikkelt’.

‘De intensieve trainingen hebben me naar een keerpunt gebracht, veruitwendigd door mijn bewuste keuze in 2000 naar een schrijversbestaan en blijven de ruggengraat vormen van de mijn streefdoel: literatuur en poëzie in het bijzonder opnieuw doen samenvloeien met alle andere kunstvormen, door mezelf in de praktijk gebracht via brede literaire tentoonstellingen waar het visuele vormelijke aspect een volwaardige plaats krijgt.

Vanaf 2006 kies ik steeds meer resoluut voor geïntegreerde kunstvormen en verzamel ik steeds meer kunstenaars in mijn ‘schrijversveld’. Als sedert kort ook andere kunstenaars me vragen teksten doorheen hun kunstproducties te weven begint de cirkel rond te raken en kom ik dicht in de buurt van mijn basisgedachte “alles is één” .

Anders gezegd: poëzie moet alle kansen krijgen om zich te ontdoen van het imago ‘elitaire woordkunst’ en opnieuw toegankelijk en bereikbaar gemaakt worden voor een breder publiek, zonder te verworden tot de gekende rijmelarij maar met een hoogstaande voelbare impuls, spirituele draagkracht en ontroerende kleuren.

 

Foto en compositie: Guy Renders, Tekst: Wim Haazen/Guy Renders
Ter gelegenheid van het Internationaal Fotofestival in Lovenjoel (Leuven) 2006

 

FOTO KALIGRAFISCH WERKJE

 

 

Vanaf 2007 wordt mijn poëtisch proza ook nog eens verrijkt met muziek en lijkt mijn weg helemaal open te vloeien’, onderweg naar eindeloze mogelijkheden van samenvoegen en samenwerken.